Wie ben ik?

Op jonge leeftijd was ik al bezig met het organiseren van sociale initiatieven. Ik schreef mijn eigen buurtkrantjes, organiseerde een buurttoneel en startte meerdere buurtclubjes. Ook deed ik regelmatig mee aan culturele projecten in ons dorp. Ik genoot ervan! Niet zo gek dus dat ik koos voor de opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming en ging werken in het Sociaal Werk.

Na 13 jaar als sociaal werker werkzaam geweest te zijn bij verschillende maatschappelijke organisaties, besloot ik in 2016 om zelfstandig verder te gaan. Door deze keuze kon ik met mijn creativiteit mij volledig focussen op het creëren van eenvoudige vormen van contact en ontmoeting. Want, zo is mijn visie, juist ook simpele vormen van contact zijn betekenisvol en dragen bij aan het ervaren van een zinvol bestaan.

Met mijn bedrijf heb ik in vier jaar tijd meer dan twintig sociale initiatieven ontplooit en hiermee ruim duizend mensen bereikt. Simpele vormen van contact en ontmoeting zijn zo langzamerhand mijn specialiteit geworden. Zo heb ik bijvoorbeeld jarenlang met een BuurtKar door woonwijken getrokken. Hierdoor hebben mensen elkaar beter leren kennen en maken ze nu sneller een praatje met elkaar. Ook heb ik het landelijke initiatief ‘Zwaaien voor een glimlach’ ontwikkeld. Dit initiatief stimuleert mensen om vaker naar elkaar te zwaaien zodat mensen zich weer gezien voelen. Het klinkt zo eenvoudig, maar keer op keer vertellen mensen mij dat dit voor hen betekenisvolle momenten zijn. Iemand vertelde mij eens: “Het geeft een beetje zin aan de dag”.

Kortom, ik geloof in de kracht van eenvoudige betekenisvolle momenten en ik wil mijn kennis en ervaring graag met andere sociaal werkers delen. Dat doe ik door vanuit de praktijk programma's te ontwikkelen die sociaal werkers helpen om contacten en ontmoetingen te versterken tussen buurtgenoten. Nieuwe contacten en ontmoetingen zijn hierbij de basis voor het ervaren van betekenisvolle momenten. Mijn programma's gaan over 'eenvoud' en zijn zo uitgewerkt dat je er direct mee aan de slag kunt.

Op mijn 30ste betrok ik een nieuw appartement. Al snel kwam ik er achter dat de geluidsoverlast van mijn onderbuurman niet zou ophouden. Politie, bemiddeling, vloerisolatie, het hielp allemaal niets. Tussen zwaar basgebonk door, probeerde ik mijn weg te vinden in een huis dat niet voelde als een thuis. De onzekerheid over wanneer de herrie weer zou beginnen maakte mij angstig en gestrest. Ik begon de herrie te ontwijken door regelmatig naar vrienden of de stad te vluchten. Zo werd de bibliotheek een plek waar ik mij graag begaf. Ik had daar korte contactmomenten en vond er ruimte voor vrijblijvende en alledaagse gesprekjes. Precies wat ik in die tijd nodig had. Hoe klein en onzinnig ook, deze momenten gaven betekenis aan mijn dag, waardoor ik alles net even wat beter aankon.

Mijn eenvoudige betekenisvolle momenten

  • Sociaal werk en creativiteit zitten in mijn genen. Toen ik 9 jaar was organiseerde ik al clubjes voor de buurtkinderen. Eén daarvan was PaLijmScha. Wat stond voor Papier, Lijm en Schaar; een vrolijke knutselgroep, waarvan ik onlangs nog de notulen vond :-).
  • Ik was 13 jaar en organiseerde een toneeloptreden met alle buurtkinderen. Het podium was gebouwd van strobalen, het decor bestond uit oude planken en geverfde oude dozen. En leuk dat het was!
  • Op mijn 16de mocht ik meespelen in een film die als cursusmateriaal heeft gediend voor de cursus “Versier met plezier”. Een cursus voor plattelandsjongeren, zeg maar gerust het voorportaal van Boer zoekt vrouw.
  • Op mijn 18de deed ik mee aan een project plattelandsjongeren en AZC’ers. Samen maakten we theater en traden we meerdere malen op. Leerzaam, uitdagend en gezellig.
  • Op mijn 37ste trouwde ik met Henricus en samen genieten we van lange wandelingen en heerlijke kampeervakanties.

 

 

  • Geregistreerd sociaal werker bij Registerplein Social Work.
  • Verklaring Omtrent Gedrag.
  • Bachelor Sociaal Werk | Culturele en Maatschappelijke Vorming.
  • Ruim 17 jaar werkervaring in de sociale sector.