Daar zit ik dan, geheel onverwachts, op de 8ste verdieping. Tegenover een 94-jarige, voor mij onbekende, vrouw. Ik vraag haar naar de invulling van haar dagen. Zeker nu haar man net overleden blijkt te zijn. “Ach kind, ik verveel me nooit”, is haar antwoord. “Kijk eens uit het raam. Zie je dat fietspad? Dat is mijn ‘vertelpad’. Ik bedenk verhalen bij de mensen die langs lopen. Het meisje met de wiebelstaart, die is vast pittig, de baas in huis. De man met zijn drie hondjes. Nou die…. “ Ik ben geraakt door de kracht en van deze vrouw. Toevallig loop ik zelf ook vaak over dit bewuste fietspad….